Babasına refakatçi olan öğretmen, bahçede uzaktan eğitim veriyor

Diyarbakır Cumhuriyet Fen Lisesi’nde matematik öğretmeni Mehmet Aydın (35), Gazi Yaşargil Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nde koronavirüs tedavisi …

By

Diyarbakır Cumhuriyet Fen Lisesi’nde matematik öğretmeni Mehmet Aydın (35), Gazi Yaşargil Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nde koronavirüs tedavisi gören babası Mehmet Ali Aydın’a (60) refakatçilik ederken, birebir vakitte öğrencilerini de ihmal etmeyip, soğuk havaya karşın hastane bahçesindeki banklarda uzaktan eğitim vermeye devam ediyor. Aydın, babasının hayatının bir kesimi olduğunu belirterek, “Baba neyse öğrencilerimiz de bizim için öyledir. Onlar da bizim geleceğimiz, ileride yetiştireceğimiz çınarlarımızdır” dedi.

Yenişehir ilçesinde bulunan Cumhuriyet Fen Lisesi’nde matematik öğretmeni olan Mehmet Aydın’ın babası Mehmet Ali Aydın, bir müddet evvel koronavirüse yakalanmasının akabinde Gazi Yaşargil Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nde kaldırılarak tedaviye alındı. Bunun üzerine Aydın, hastanenin bahçesinde, babasının yemek, giysi ve gibisi muhtaçlıkları için beklemeye başladı. Hastane bahçesinden gereksinimler dışında ayrılmayan Aydın, bu süreçte öğrencilerini de ihmal etmedi. Aydın, yanında getirdiği tabletiyle hastane bahçesindeki banklarda soğuk havaya karşın öğrencilerine uzaktan eğitim vermeye devam ediyor.

‘BABA NEYSE ÖĞRENCİLERİMİZ DE BİZİM İÇİN ÖYLEDİR’

Babası hastaneye yatırıldığından bu yana öğrencilerini ihmal etmemeye çalıştığını tabir eden Aydın, şunları söyledi:

“Ben ne yönetim kısmıma ne de öğrencilerime his sömürüsü yapmadım ve derslerime olabildiğince devam etmeye çalıştım. Telefonumun internetini tablete bağladım ve o halde ders verdim. Öğrencilerim de ‘hocam hiç aşikâr olmuyor dışarıda olduğunuz’ diyor. Babam, canımız, hayatımızın bir modülüdür lakin baba neyse öğrencilerimiz de bizim için öyledir. Onlar da bizim geleceğimiz, ileride yetiştireceğimiz çınarlarımızdır. Ben mümkün epeyce sevgiyle yaklaştım. Onların toplumumuz için yararlı bir birey olması için elimizden ne geliyorsa yapmaya çalışıyoruz. Yaptığımız öğretmenlik ‘peygamber mesleği’ yani insan yetiştiriciliğidir. Ben her vakit bu türlü bakıyorum. Dışarıdan biri bana sen ne iş yapıyorsun dediğinde ben öğretmenim demiyorum. ‘Ben insan yetiştiriyorum’ diyorum. Bundan daha hoşu yoktur. Öğrenciler çok hoş adapte oluyorlar. Kaybettikleri şeye dört elle sarılıyorlar. Onların o azimlerini görünce meskende durup ya da rapor almak buna kayıtsız kalmak abes olurdu. Bunlardan ötürü biz de elimizi taşın altına koyalım ve onlar bize yürüyorken bizler de onlara koşalım dedim.”

You may also like