Liseli iki arkadaş can derdinden yaptı, ekmek kapıları oldu

Kocaeli’nin Gebze ilçesinde yaşayan 16 yaşındaki Mücahit Gırgıç ve Efe Demiral isimli iki lise öğrencisi arkadaş, pandemi periyodunda can …

By

Kocaeli’nin Gebze ilçesinde yaşayan 16 yaşındaki Mücahit Gırgıç ve Efe Demiral isimli iki lise öğrencisi arkadaş, pandemi periyodunda can sorunlarını giderebilmek için, ellerindeki hurdaları kullanarak bir eser yapmak istedi. Bunun üzerine kullanılmayan demirleri kaynak yaparak birbirine bağlayan 2 arkadaş, bunlarla bir bisiklet gövdesi elde etti. Daha sonra bisiklet üzerinde çalışan gençler, bunu daha değişik bir bisiklet haline getirebilmek için art lastiğini otomobil lastiğinden tasarladı. Yaptıkları bisiklete binerek kent merkezine giden gençler, burada vatandaşların ağır ilgisi ile karşılaştı. Vatandaşların bu eserden kendilerine de yapmalarını istemeleri üzerine gençler, otomobil lastikli bisikletin ticaretini yapmaya başladı. 50 liraya aldıkları hurda materyalleri büsbütün kendi el emekleriyle dönüştürerek yaklaşık bin liraya satmaları 16 yaşındaki gençler için ekmek kapısı oldu. Mücahit ile Efe artık ise, bisiklet jantıyla değil, gerçek bir otomobil jantıyla bisiklet yapabilmeyi hedefliyor.

“Biz bu işi meslek haline getirdik”

Otomobil lastikli bisiklet imaline arkadaşıyla birlikte pandemi devrinde can düşüncesiyle başladıklarını belirten Mücahit Gırgıç, “Bizim otomobilimizden çıkan boşta kalan bir lastiğimiz vardı. Arkadaşımla ‘bu lastiği ne yapabiliriz?’ diye düşünüp taşındık. Hurdacıları gezdik. Orada parçalanmış hurda bir bisiklet gördük. Gittik aldık 50 liraya, materyalleri de aldık. Aslında bizim kaynak makinemiz vardı, demirlerimiz vardı. Gerisini de biz yaptık. Biz bunu yaptıktan sonra arkadaşımla birlikte çarşıya çıktık. Herkesin ilgisi çok büyük oldu. ‘Satıyor musun?’ diye soranlar oldu. ‘Bize de bundan yapar mısın?’ diye soranlar oldu. Arkadaşımla oturduk, ‘Biz bu işi neden ticarete dökmüyoruz?’ diye konuştuk. Biz bu bisikletten yaklaşık 13, 14 tane sattık bu vakte kadar. Çok ilgi görüyor. 50 liraya hurdacıdan materyallerimizi temin ettik. Arkadaşımla birlikte topladık. Bin 300 liraya sattığımız da oluyor, bin liraya sattığımız da oluyor. Pandemi sürecinde can kahrıyla başladı. Sonra biz bu işi meslek haline getirdik. Hem mesken iktisadına dayanağımız oluyor hem de kendimiz harçlığımızı çıkartıyoruz bu işten. Bundan sonra da inşallah olağan bisiklet jantıyla değil de otomobil jantıyla bisiklet yapmayı düşünüyoruz” dedi.

“Bisiklet jantlarını otomobil lastiğine nazaran uyarladık”

Bisikletin üretim sürecinin her evresinde kendi el emekleri olduğunu vurgulayan Efe Demiral ise, “Pandemi periyodunda bir gün bahçede arkadaşımla oturuyorduk. Babam gözümüzün önüne bir lastik getirdi, ‘Alın bunu ne yapıyorsanız yapın’ dedi. Biz de kendi kendimize ‘Neden otomobil lastikli bisiklet yapmayalım?’ dedik. Ondan sonra kaynağını kendimiz yaptık. Gerisini genişlettik, lastiği kestik. Bisiklet jantlarını otomobil lastiğine nazaran uyarladık. Otomobil lastiğini kestik, biçtik, jantımızı oturtturduk. Hurdacıdan kendimize 50 liraya bir gövde aldık. Gövdenin gerisini genişleterek otomobil lastiği koyduk. Boyamızı yaptık, zımparamızı attık. Ön lastiğimizi koyduk. Daha sonra ise ‘Neden bu işin ticaretini yapmıyoruz?’ dedik. Ondan sonra da yavaş yavaş ticarete başladık” diye konuştu.

You may also like