AYM Belediye liderlerinin dava açma yetkisine vize verdi

Anayasa Mahkemesi (AYM), “Belediye liderinin, meclisin ısrarı ile mutlaklaşan kararlar aleyhine 10 gün içinde idari yargıya başvurabileceği”ni …

By

Anayasa Mahkemesi (AYM), “Belediye liderinin, meclisin ısrarı ile mutlaklaşan kararlar aleyhine 10 gün içinde idari yargıya başvurabileceği”ni düzenleyen kanun kararının iptal istemini reddetti.

Anayasa Mahkemesinin Resmi Gazete’de yayımlanan kararına nazaran, Tekirdağ 2. Yönetim Mahkemesi, baktığı bir davada uygulama konusu olan Belediye Kanunu’nun 23. unsurunun üçüncü fıkrasının iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi’ne başvurdu.

Belediye Kanunu’nun iptali istenen, “Meclis kararlarının kesinleşmesi” başlıklı 23. unsurunun üçüncü fıkrası, “Belediye lideri, meclisin ısrarı ile katılaşan kararlar aleyhine on gün içinde idari yargıya başvurabilir.” kararını içeriyor.

Müracaat kararında, belediye meclisi kararlarına karşı belediye lideri tarafından açılacak davalarda, belediyenin kim tarafından temsil edileceği konusunda belirsizlik bulunduğu belirtilerek, kuralın Anayasa’nın 2. unsuruna muhalif olduğu ileri sürüldü.

– Oy birliğiyle reddedildi

Yüksek Mahkeme, düzenlemenin Anayasa’ya muhalif olmadığına, iptal isteminin oy birliğiyle reddine karar verdi.

Münasebette, Belediye liderinin, hukuka alışılmamış olduğu gerekçesiyle tekrar görüşülmesi için belediye meclisine iade ettiği lakin meclis tarafından ısrar edilmek suretiyle katılaşan kararlara karşı ne tıp bir müracaat düzeneği öngörüleceği ve bu müracaatın şartlarının belirlenmesinin kanun koyucunun takdirinde olduğu belirtildi.

Anayasa Mahkemesinin münasebetinde, “Belediye liderinin, idari yargıya başvurabileceği meclis kararları, onun hukuka ters olduğunu değerlendirdiği kararladır. Belediye lideri tarafından hukuka karşıt olduğunu ileri sürülen kararların yargı mercilerince denetlenmesinin sağlanması, yönetimin hukuka bağlılığını gerçekleştirmeye ve böylelikle bireylerin hak ve özgürlükleri ile toplum menfaatinin korunmasına hizmet edeceği açıktır. Münasebetiyle kuralın kamu faydası maksadına yönelik olmadığı söylenemez.” tespitleri yapıldı.

Kanun koyucunun, belediye liderinin belediye hukuksal kişiliğinin temsilcisi olmasından dolayı davacı ve davalı sıfatlarının birleşmesi nedeniyle fonksiyonsuz hale gelecek bir düzenek getirmeyi hedeflediğinin savunulamayacağı kaydedilen münasebette, “Kanun’un, belediye liderinin kendisinin belediye ile ihtilaflı olduğu davalarda belediyenin temsilinin, meclis birinci lider vekili, bulunmadığı takdirde ikinci lider vekili yahut bunların yetkilendireceği şahıslar tarafından yerine getirilmesini öngören 43. husus kararının bu davalarda da uygulanabilir nitelikte bir karar olduğunun içtihat olarak benimsendiği anlaşılmıştır. Bu prestijle kuralın belgisiz olduğundan kelam edilemez.” denildi.

You may also like